Terug naar overzicht

Rohiet Tjon Poen Gie

Wat is je naam?

Rohiet Roché Tjon Poen Gie

 

Waar ben je geboren?

Paramaribo, Suriname

 

Wat is je beroep?

Uitvoerend danser

 

Hoe lang al?

Ik ben officieel afgestudeerd in september 2019, maar ik werkte daarvoor al, ook voor ik naar school ging.

 

Wat vind je het leukst aan je beroep?

Dat ik een kind kan zijn en kan spelen en onderzoeken. Dat ik een personage kan spelen en dingen doen die ik normaal gesproken niet zou doen. Dat ik me op een creatieve manier kan uiten. Dat ik met mijn hele lichaam bezig ben. Dat ik dingen kan bevragen en onderzoeken door middel van kunst. En mensen raken of inspireren.

 

Wat is je hobby?

Dansen, films kijken, gamen

 

Welke eigenschap aan een mens vind jij belangrijk?

Vriendelijkheid, behulpzaamheid, bescheidenheid, eerlijkheid.

 

Welk mens bewonder jij?

Mijn moeder en mijn oma.

 

Wat is je meest uitgesproken eigenschap?

Ik hoor heel vaak mensen zeggen dat ik lenig ben.

 

Wat wil jij de mensen vertellen?

Durf te dromen en maak het waar! Wacht niet op anderen en geloof in jezelf!!

 

Wat wil je leren?

Ik zou nog andere disciplines willen leren zoals theater, aerials, circus, Chinese mast, hiphop poses, choreograferen.

 

Wat vind je mooi aan je uiterlijk?

Mijn torso vind ik het mooist.

 

Waar kunnen ze je voor wakker maken?

Popeye’s, een Amerikaans fastfood restaurant. Dat was mijn favoriete eten toen ik nog in Suriname woonde.

 

Wat is je dierbaarste bezit?

Mijn lichaam, mijn zijn, mijn leven.

Dat ik dit lichaam heb en de creatieve geest die daarbij hoort. Dat ik mezelf ben.

 

Wat is je mooiste herinnering?

Op vakantie in Coronie, een district in Suriname. Toen ik jonger was ging ik in Coronie op vakantie bij mijn grootmoeder, die helaas overleden is. Soms alleen en soms met heel veel neven en nichten. Die vakanties waren de leukste ervaringen die ik me kan herinneren.

 

We gingen een keer naar het strand om te zwemmen, het was ongeveer 1 uur lopen. Daar aangekomen was er helemaal geen water op het strand. Er was alleen klei met hier en daar wat parwa- en mangrovebomen.

 

We liepen verder over de klei in de hoop wat water te vinden om te zwemmen en na een tijdje kwamen we op een plek waar het water al weggetrokken was, maar de klei nog nat was en zacht. We besloten om erin te gaan. We zaten in het klei tot aan onze nek en bleven proberen vooruit te komen. Het was heel zwaar. Alsof je in een pot zat met pindakaas en daar doorheen moest.

 

Uiteindelijk hebben we het opgegeven en zijn we naar huis gerend, omdat het al laat werd en we aangevallen werden door mampiras (kleine vliegjes) die rond 19:00 uur tevoorschijn komen en je steken als muskieten, maar dan nog scherper. Dit allemaal onder de klei, helemaal grijs en half naakt.

 

Wat is je meest verdrietige herinnering?

Ik denk toen ik in mijn eerste jaar in Nederland op school zat en mijn overgrootmoeder overleed. Ik kon niet terug naar huis of bij mijn familie zijn. En ik had geen tijd om mijn verdriet te verwerken: ik moest examen doen en kreeg een schouderblessure, en ik haalde geen enkel examen.

 

Wanneer was je het meest gelukkig?

Volgens mij toen ik aan het eind van mijn 2e jaar geen geld meer had en begon te auditeren om werk te vinden. Ik haalde 4 audities achter elkaar. Ik had zoveel werk en helemaal geen vrije tijd, maar dat maakte me niet uit. Ik kon dansen in heel toffe producties, reizen naar het buitenland. Ik kreeg voor de meeste betaald en ik hoefde niet naar school. Ik vond het gewoon fijn werk om te doen en het voelde alsof ik een plek had gevonden hier in het Nederlands dans-werkveld.

 

Waarom heb jij voor het laatst gehuild?

Toen het uit ging tussen mijn vriendin en ik, voor de zoveelste keer maar deze keer was ik er echt klaar mee. Ik vind het vervelend hoe het gebeurde en vond het jammer dat ik niet altijd goed gereageerd heb op de situatie.

 

Met wie zou je wel eens willen eten?

Ik zou weer met mijn familie willen eten.